Przyjęta w Polsce (i w Niemczech, i w jeszcze kilku krajach) wariacja w nazewnictwie nut jest częstą przyczyną nieporozumień. „Nasz” akord (i dźwięk) H to w anglosaskim (czy raczej ogólnoprzyjętym, a nawet powiedziałbym po prostu „normalnym” zapisie) B. Z kolei niższy o pół tonu od H nasz akord B to odpowiednik ichniego Bb.

Jeszcze raz. To jest nasze H, czyli światowe B:

A to jest nasze B, czyli światowe Bb, inaczej też A# lub Ais:

W razie wątpliwości, który zapis zastosowano w śpiewniku – w polskich opracowaniach najczęściej można spotkać polską konwencję, szczególnie w tych starszych.

Ale uwaga – przygotowując wszelkie materiały na naszej stronie trzymamy się wersji anglosaskiej. Zarówno dlatego, że uważamy ją za sensowniejszą (dźwięki ułożone alfabetycznie, bez wyjątków), jak i z tego powodu, że materiały na temat ukulele są głównie dostępne po angielsku. Chcemy zatem zachować spójność z tym, z czego w większości sami korzystamy.